Muškarci u crnim odelima, sa simboličnim keceljama, belim rukavicama i lentama, okupili su se nedavno u Beogradu na Međunarodnoj masonskoj mirovnoj konferenciji, događaju kojim je obeleženo sto godina od istorijskog susreta francuskih i nemačkih masona održanog u srpskoj prestonici 1926. godine.
Masoni, poznati i kao slobodni zidari, predstavljaju jedno od najstarijih bratstava na svetu. Iako ih često prati oreol misterije, oni za sebe kažu da su zajednica ljudi koja promoviše moralne vrednosti, humanitarni rad, obrazovanje i lično usavršavanje.
Prema podacima Regularne velike lože Srbije, u našoj zemlji danas ima oko 2.000 masona, dok se procenjuje da ih u svetu ima između dva i šest miliona.
Koreni masonstva među Srbima sežu do kraja 18. veka. Prva loža na prostoru današnje Srbije osnovana je 1785. godine u Petrovaradinu, dok se među poznatim srpskim masonima pominju Dositej Obradović, Stevan Mokranjac, Stevan Sremac, Lazar Paču i drugi istaknuti intelektualci i javne ličnosti.
Tokom istorije masoni su okupljali umetnike, naučnike, političare i privrednike. Među poznatim svetskim masonima često se navode Vinston Čerčil, Artur Konan Dojl, Radjard Kipling i Johan Volfgang Gete.
Pripadnici bratstva ističu da nisu tajno društvo, već diskretna organizacija čiji članovi neguju tradiciju, simboliku i međusobnu podršku. Kao jedan od osnovnih principa navode humanost, zbog čega učestvuju u brojnim dobrotvornim akcijama i projektima.
Danas Regularna velika loža Srbije ima svoje hramove u više gradova, među kojima su Beograd, Novi Sad, Kragujevac, Niš, Subotica, Valjevo i drugi.
Iako su vekovima bili predmet brojnih teorija zavere, masoni tvrde da njihov cilj nije politički uticaj, već rad na ličnom usavršavanju i doprinos društvu kroz principe bratstva, mudrosti i humanosti.
Izvor: BBC na srpskom
